ពីនេះពីនោះ អំពី “ល្ខោនខោល” កម្ពុជា និងគម្រប់ខួប១ឆ្នាំ នៃការចូលជាសម្បត្តិបេតិកភណ្ឌអរូបិយ នៃមនុស្សជាតិ

បើយោង​តាមសៀវភៅ​ល្ខោនខោល របស់ព្រឹទ្ធាចារ្យ​ផ្នែក​វប្បធម៌ខ្មែរ និង​​តែងនិពន្ធ លោកតា ពេជ្យ ទុំក្រវ៉ិល បាន​សរសេរ​ថា នៅ​លើ​សិលាចារឹក K.99 នា​សតវត្សរ៍ទី១០ គេឃើញ​មានទម្រង់​ល្ខោន​មួយ​ឈ្មោះ «ភាណី»។ រ្មាំ ឬរមាំភាណី គឺជាអ្នក​រាំភាណី សុទ្ធតែ​ជាប្រុស ហើយ​ត្មឹន​ភាណី គឺ​តន្រ្តីករ​សម្រាប់​ល្ខោន​នេះ ក៏​សុទ្ធ​តែ​ប្រុស​ដែរ។

ទោះជាយ៉ាងណា​ក៏ដោយ ល្ខោនភាណី ឬល្ខោនខោល ដែល​បុព្វបុរស​ដូនតាខ្មែរ បានកត់​ត្រា​ទុក​ក្នុងសិលាចារឹក​ លេខ K-៩៩ និង​ក្នុង​សិលា​ចារឹក​ លេខ K-២៧០ អ្នក​ស្រាវជ្រាវ និង​ចង​ក្រង​ឯកសារ​មួយ​ចំនួន​មានជំនឿ​យ៉ាង​មុតមាំ​ថា ទម្រង់​ល្ខោន​ភាណី ឬល្ខោន​ខោល​នេះ ប្រាកដ​ជា​មាន​កំណើត​នៅ​លើ​ទឹកដី​នៃ​មាតុភូមិ​កម្ពុជា​​តាំង​ពីមុន​សតវត្សរ៍​ទី១០។

នៅ​សម័យអង្គរ ល្ខោនខោល ត្រូវ​បាន​អភិវឌ្ឍ​ដោយ​បុរស​ទាំងស្រុង ក្នុងការ​រាំប្រចាំ​នៅព្រះរាជ​វាំង​បុរាណ​ខ្មែរ។ ហើយភាពខុស​ប្លែក​ពីគេនៃល្ខោននេះ ត្រង់​ថា​តួសម្ដែង​ទាំង​អស់​សុទ្ធ​តែ​ជា​ប្រុស ហើយ​គ្រប់​តួអង្គ​សម្ដែង​ត្រូវ​ពាក់​ក្បាំង​មុខ​លើក​លែង​តួនាង​តែ​ម្នាក់​គត់។ ហេតុ​ផល​ពិត​ប្រាកដ​នៅ​តែ​មិន​ទាន់​ដឹ​​ង​ច្បាស់ ប៉ុន្តែ​អ្នកស្រាវជ្រាវ​បាន​បង្ហាញ​ថា ដោយ​សារការ​ដុះដាល​នៃ​សាសនា​ធ្វើឱ្យ​សាសនា​ព្រាហ្មណ៍​មាន​ជម្លោះ​ជាមួយ​សាសនា​ព្រះពុទ្ធ​ នៅ​ក្នុង​រាជ​កាល​ព្រះ​បាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី៧ (១២៤៣-១២៩៥)។ ក្នុង​នោះ​មាននារី​របាំ​ជាច្រើន​ត្រូវ​បាន​សម្លាប់ និង​ធ្វើជា​ស្រី​កំណាន់។ ដូច្នេះ​ទើបមាន​ការហ្វឹក​ហាត់​អ្នក​របាំ​បុរស ដើម្បី​បង្កើត​របាំនេះ​ ផ្អែកទៅ​លើ​លទ្ធិ​អ្នក​កាន់​សាសនា​ព្រះពុទ្ធ។

បើតាម​សង្ឃដីការ​បស់សម្តេច​ព្រះសង្ឃរាជ​ ជួន ណាត ដែលបានកត់​ទុកក្នុង​វចនានុក្រម​ខ្មែរ បោះពុម្ពផ្សាយ​ដោយ​ពុទ្ធសាសន​បណ្ឌិត្យ ឆ្នាំ១៩៦៧ ត្រង់​ទំព័រ​១០២ នោះថា​ ខោល គឺជា​ពួក​ល្ខោនប្រុស រឿង«រាមកេរ្តិ៍ »​។

ចំពោះលោក​ ហ្សក សឺដេស ​​ដែលសាកលវិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទវិចិត្រសិល្បៈ បានស្រង់យក​មកចុះ​ក្នុង​កម្រង​សិក្សា​កថា «Annale de l’ URBA No 1» បោះ​ពុម្ព​ឆ្នាំ១៩៦៧ ត្រង់ទំព័រ​១៥៧ ថា៖ Le mot Khol serait celui queles Cambodgiens emploient pour désigner une variété des grands singes ។ ដូច្នេះ​សម្រាប់​លោក សឺដេស ល្ខោនខោល គឺជា «ល្ខោននៃ​របាំស្វា» ។

ចំណែកទស្សនាវដ្តី​កម្ពុជសូរិយា លេខ៣ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៤៨ បានសរសេរ​ថា ល្ខោនខោល គឺគេ​កំណត់​លេង​ចំពោះ​តែ​រឿង ដែល​ទាក់​ទាម​ដោយ​រឿង​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ គឺព្រះ​ឥសូរ ព្រះ​នារាយណ៍ ដែលជា​ព្រះ​ក្នុង​សេយ្យសាស្ត្រ គឺលេង​រឿងអវតា «បែងភាគ» របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ដូច​រឿង​រាមកេរ្តិ៍ «រាមាយណៈ» សឹង​ជា​ប្រវត្តិ​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ ដើម្បី​ប្រកាស​កិត្តិគុណ សេចក្តី​ខ្លាំង​ពូកែ អ្នកក្លាហាន និង​ជាអ្ន​កដែល​ព្រះជា​ម្ចាស់។​

និយាយពី​ប្រវត្តិល្ខោន​នេះ លោក វង់ សុធារ៉ា សាស្រ្តាចារ្យ​សិលាចារឹកសាស្រ្ត និង​ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ខ្មែរ មានប្រសាសន៍​ថា «ល្ខោនខោល ជា​បេតិកភ័ណ្ឌ​វប្បធម៌​អរូបិយ​របស់ខ្មែរ យ៉ាងហោច​ណាស់​ចាប់​តាំង​ពីសម័យ​អង្គរ នាសតវត្សរ៍​ទី៩។ នៅលើ​សិលាចារឹក​វត្តប្រម៉ា K.1229C:12-13 សៀមរាប ឆ្នាំ​៩៧៩ គ.ស. មានបរុស «វាប» (ប្រាំមួយ) នាក់​ នៃខេត្តធ្រូវបុរៈ បាន​ចូល​ជាភ្នាក់ងារ​ល្ខោនខោល​ នៅរាជវាំង។ ចំណែក​សិលាចា​រឹក​ស្ទឹងស្រែង ភាគ​ខាង​លើ K.566A:11-12 នៅ​សតវត្សរ៍​ទី១០ មាន​អម្ចាស់​ម្នាក់​នាមវ្រះកម្រតេង​អញ​ឥសាន​សិវៈ ជា​ប្រធាន​ល្ខោន​ខោល»

ទម្រង់​សិល្បៈ​បុរាណ​ល្ខោន​ខោល​នៅរស់​រាន​មាន​ជីវិត​បច្ចុប្បន្ន មានរហូតដល់​៤​វង់​ធំ​ៗ គឺ​ ល្ខោន​ខោល​ភ្នំពេញ ​​ល្ខោន​ខោល​ខេត្ត​បាត់​ដំបង ​ល្ខោន​ខោល​ខេត្ត​កំពង់​ធំ ​និង​ល្ខោន​ខោល​វត្ត​ស្វាយ​អណ្ដែត​ខេត្ត​កណ្ដាល ដែលក្លាយជា​សម្បត្តិបេតិកភណ្ឌពិភពលោក។ នេះ​បើ​តាម​សិល្បករ​ល្ខោន​ខោល និង​ជាប្រធាន​ក្រុម​សិល្បៈ​យុវជន​ល្ខោនខោល​ជំនាន់​ថ្មី ​ លោក ហង់ ភូមិ​រ៉ា បាន​បញ្ជាក់។

​លោក​បន្ថែម​ថា ល្ខោន​ខោល​តាម​តំបន់​នីមួយ​ៗ​ មាន​លក្ខណៈ​ខុស​ៗ​គ្នា​បន្តិច​បន្តួច ​ទៅ​លើ​សម្លៀក​បំពាក់ ​គ្រឿង​តុប​តែង​ខ្លួន​ផង​ដែរ។ ​ជាក់​ស្ដែង តួ​សម្ដែង​ប្រុស​មក​ពី​ខាង​វត្ត​អណ្ដែត​ មិន​ពាក់​មុខ​នោះ​​ទេ ​ដោយ​គេ​និយម​ផាត់​មុខ​ជំនួស​វិញ ​ព្រម​ទាំង​ពាក់​មកុដ។ ​មួយ​វិញ​ទៀត ​ខាង​បាត់​ដំបង មិន​សូវ​ពាក់​គ្រឿង​តុប​តែង​ច្រើន​ឡើយ។

សូមជម្រាប​ថា មកទល់​ពេល​នេះ ល្ខោនខោល វត្តស្វាយអណ្តែត (Lkhon Khol Wat Svay Andet) ត្រូវ​បាន​ចុះ​ក្នុង​បញ្ជី​បេតិក​ភណ្ឌ​វប្បធម៌​អរូបី​របស់​អង្គការ​យូណេស្កូ​ជាផ្លូវ​ការ​ នា​សម័យប្រជុំ​លើក​ទី១៣ នៃគណៈ​កម្មាធិការ​អន្តររដ្ឋាភិបាល សម្រាប់​ការថែរក្សា​បេតិកភណ្ឌ​វប្បធម៌​អរូបី នៅ​មជ្ឈ​មណ្ឌល Swami Vivekananda International Convention Centre (SVICC) ក្រុង Port Loiuis ប្រទេស​ម៉ូរីស នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៨ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០១៨​ នេះ។

ល្ខោនប្រភេទនេះ កម្ពុជា ​បាន​ស្នើសុំ​ចុះ​បញ្ជី​ល្ខោនខោល​ វត្តស្វាយអណ្តែត កាល​ពីថ្ងៃ​ទី៣១ ខែមីនា ឆ្នាំ២០១៧។ ប្រតិ​ភូកម្ពុជា ដែល​បាន​ចូលរួម​ក្នុង​សម័យ​ប្រជុំលើក​ទី១៣ នៃគណៈ​កម្មាធិការ​អន្តរ​រដ្ឋាភិបាល សម្រាប់​ការ​ថែរក្សា​បេតិក​ភណ្ឌវប្ប​ធម៌​អរូបី មាន​លោក​ជំទាវ ភឿង សកុណា រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​វប្បធម៌ និង​វិចិត្រ​សិល្បៈ លោក កេត សាផាន់ អនុរដ្ឋលេខា​ធិការ​ក្រសួង​ការបរទេស និង​សហ​ប្រតិបត្តិការ​អន្ត​រជាតិ លោក​ស្រី Helen Jarvis និង​លោក Teruo Jinnai ដែល​ជាទី​ប្រឹក្សា​រដ្ឋាភិបាល មន្ត្រី​ជំនាញ និង​តំណាង​កម្ពុជា​ប្រចាំ​យូណេស្កូ ៥រូបទៀត៕

រូបភាព៖ Reach Rithivong និងបុណ្យភូមិ

admin

Share
Published by
admin

Recent Posts

Ανακαλύψτε τα μυστικά των επιτυχημένων παικτών Malina Casino Στον κόσμο των καζίνο, η επιτυχία δεν είναι μόνο θέμα τύχης

Ανακαλύψτε τα μυστικά των επιτυχημένων παικτών Malina Casino Στον κόσμο των καζίνο, η επιτυχία δεν…

5 hours ago

Legal Regulations in the World of Gambling A Necessary Analysis

Legal Regulations in the World of Gambling A Necessary Analysis Εισαγωγή στις νομικές ρυθμίσεις των…

10 hours ago

Ethical dilemmas in gambling Navigating integrity and accountability

Ethical dilemmas in gambling Navigating integrity and accountability Understanding Ethical Dilemmas in Gambling The world…

1 day ago

Mastering your bankroll Strategies for successful casino management

Mastering your bankroll Strategies for successful casino management Understanding Bankroll Management Bankroll management is a…

1 day ago

Kasinospill Oppdag de skjulte perlene i ditt nærområde

Kasinospill Oppdag de skjulte perlene i ditt nærområde Hva er kasinospill? Kasinospill refererer til en…

2 days ago

La tecnología y su impacto en el futuro del juego online

La tecnología y su impacto en el futuro del juego online La evolución del juego…

2 days ago